Υπάρχει παντοτινή αγάπη;

Ήταν η αιώνια παλλόμενη καρδιά της ύπαρξης.

02/04/2025

Η υπόσχεση ήταν η ίδια η ύφανση του κόσμου, αόρατη αλλά αδιαμφισβήτητη, σαν τον δεσμό που κρατά τα άστρα στις τροχιές τους, σαν την αλληλουχία των εποχών. Δεν είχε γεννηθεί σε μια στιγμή, δεν θα έσβηνε ποτέ. Ήταν η αιώνια παλλόμενη καρδιά της ύπαρξης.

Μέσα στην άπειρη έκταση του χρόνου, η υπόσχεση αυτή ήταν ο σταθερός άξονας. Οι αιώνες περνούσαν σαν άμμος που γλιστρά ανάμεσα στα δάχτυλα, φέρνοντας αλλαγές και μεταμορφώσεις, αλλά η υπόσχεση παρέμενε αναλλοίωτη. Ήταν η σιωπηλή μαρτυρία της συνέχειας, η αδιάκοπη ροή ενός ποταμού που πηγάζει από την αιωνιότητα και χύνεται στην αιωνιότητα.

Στους απέραντους χώρους του σύμπαντος, η υπόσχεση ήταν η αόρατη δύναμη που ένωνε τα πάντα. Από τους μικρότερους κόκκους σκόνης που χορεύουν σε μια ηλιαχτίδα, μέχρι τους τεράστιους γαλαξίες που περιστρέφονται σε ένα κοσμικό χορό, η υπόσχεση αυτή ήταν ο αόρατος δεσμός. Ήταν η αρμονία στην φαινομενική αταξία, η τάξη που αναδύεται από το χάος.

Στην αέναη εναλλαγή του φωτός και του σκότους, η υπόσχεση ήταν η αιώνια φλόγα. Στις πιο σκοτεινές νύχτες, έλαμπε σαν ένα άστρο μακρινό, προσφέροντας ελπίδα και καθοδήγηση. Στις πιο λαμπρές ημέρες, ήταν η ζεστή αίσθηση της πληρότητας, η βεβαιότητα της παρουσίας.

Στον αδιάκοπο κύκλο της ζωής και του θανάτου, η υπόσχεση ήταν η αιώνια αναγέννηση. Μετά από κάθε χειμώνα, ερχόταν η άνοιξη, φέρνοντας νέα βλάστηση και ανανέωση. Μετά από κάθε τέλος, υπήρχε η υπόσχεση μιας νέας αρχής. Ήταν η αιώνια δύναμη της δημιουργίας, η ακατάλυτη θέληση για ζωή.

Στις σιωπηλές στιγμές της μοναξιάς, η υπόσχεση ήταν η αόρατη συντροφιά. Ήταν η γλυκιά αίσθηση ότι δεν ήσουν ποτέ πραγματικά μόνος, ότι υπήρχε πάντα μια παρουσία που σε περιέβαλλε με αγάπη και φροντίδα. Ήταν η εσωτερική γαλήνη που ξεπερνούσε κάθε εξωτερική αναταραχή.

Στις στιγμές της χαράς και της ευτυχίας, η υπόσχεση ήταν η βαθύτερη ουσία της πληρότητας. Ήταν η αίσθηση ότι αυτή η χαρά δεν ήταν εφήμερη, αλλά μια αντανάκλαση μιας αιώνιας πηγής αγάπης και ευγνωμοσύνης. Ήταν η βαθιά ικανοποίηση που ξεπερνούσε κάθε υλική ευχαρίστηση.

"Θα σε αγαπώ για πάντα." Δεν ήταν μια φράση που ψιθυρίστηκε, αλλά μια αλήθεια που υπήρχε στην ίδια την καρδιά της ύπαρξης. Ήταν ο αιώνιος παλμός της αγάπης, που δονούσε κάθε άτομο, κάθε μόριο, κάθε γωνιά του σύμπαντος. Ήταν η αιώνια συμφωνία της δημιουργίας, μια μελωδία που δεν θα σταματήσει ποτέ.

Βy SIRANO 

«Ο Μικρός Σχοινοβάτης»

ΧΑΤΟΥΠΗ ΡΑΠΤΗ

KOSMHMA ELESIA

Πρόσφατα ανά κατηγορία

LIFESTYLE

ΗΧΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Modus Vivendi Grece

Λυκούργος Αγγελόπουλος - Ο Δάσκαλος, ο Χοράρχης, ο Μελοποιός

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Καλοκαίρι 2024

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies με στόχο την βελτιστοποίηση της online εμπειρίας σας

Aποδοχή όλων Περισσότερα