Τρεις φωνές: Τόλης Βοσκόπουλος, Μιχάλης Μενιδιάτης και Γιάννης Βογιατζής μαζί στην πίστα της δεκαετίας του 60: «Με τον Τόλη ήμασταν φίλοι. 

 Γενικά εμένα από πιτσιρικάκι μου άρεσε πάρα πολύ η μουσική. Μεγάλωσα με καλλιτέχνες όπως τον Nik Kershaw ο οποίος είναι ποπ καλλιτέχνης από την εποχή του ʼ80, πολύ καλός μουσικός, υπέροχη μουσική, υπέροχοι στίχοι, και γενικά άκουγα διάφορα είδη εκεί πέρα, κυρίως πιο παλιά τραγούδια. Δεν άκουγα και πολλά μοντέρνα. Οπότε από πάντα εμένα μου άρεσε η μουσική και από πάντα ήθελα να γίνω τραγουδίστρια κιόλας .

. Όταν μιλάμε για κατάθλιψη, μιλάμε για διαταραχή, μιλάμε για νόσο. Ακούω από πολλούς ανθρώπους να λένε έχω κατάθλιψη και είναι κάτι που θέλω να το ξεκαθαρίσω. Για παράδειγμα, το πένθος μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη αλλά όταν λες ότι έχω πένθος, υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, το συναίσθημα είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο, είναι της απώλειας. Μπορεί να έχεις καταθλιπτική διάθεση αλλά όχι κατάθλιψη.

Καλώς σας βρήκα, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Το τραγούδι που ακούσαμε είχε τίτλο “Tου ουρανού και του έρωτα”, είναι το ομότιτλο κομμάτι και του δίσκου, έτσι ονομάζεται το cd μου, το πρώτο που έχω βγάλει. Η μουσική είναι δική μου και οι στίχοι του πατέρα μου Γιώργου Ζωγράφου, από μία ποιητική συλλογή που είχε εκδώσει.

Το  Bianco Social Pleasure και το ΦΩΤΕΙΝΟ ΑΣΤΕΡΙ σας προσκαλούν στο φιλανθρωπικό gala που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου στης 18.30 στον φιλόξενο και ζεστό χώρο του  Bianco Social Pleasure στην Πάτρα και την Ρήγα Φεραίου 148- 150 !!

Μιλάμε για το θίασο μας που αγαπήσαμε, που 10 χρόνια τώρα τον κάνουμε όσο μπορούμε ακόμα και καλύτερο και προσπαθούμε να παρουσιάζουμε πάντα κάτι διαφορετικό στο κοινό, ίσως κάτι που να μην έχει ξαναδεί το κοινό για την ποιότητα του.

Η θεατρική ομάδα “Ταξιδευτές της πρόζας”, δημιουργήθηκε το 2008 στον τότε σύλλογο της Ένωσης των Καλαβρυτινών της Πάτρας, από την ταμία κα Αφροδίτη Σκαλτσά Δημητρακοπούλου, που μετά την διάλυση του συλλόγου, με μεγάλο αγώνα κράτησε μόνη της την θεατρική ομάδα, φθάνοντας σήμερα στο μαγικό αριθμό των 420 παραστάσεων. 

Ο τεράστιος μας, πολυγραφότερος, δημιουργικότερος και μακροβιότερος όλων, λατρεμένος , Μίμης Πλέσσας δεν μένει πια εδώ.Ένας σπουδαίος δημιουργός, μοναδικός στο είδος και στη γραφή του, σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής που σφράγισε ανεξίτηλα το μουσικό μας Πολιτισμο